Kalendarz gregoriański został stworzony w 1582 roku i spełnia swoją rolę do dziś. Jest powszechnie stosowanym kalendarzem przez większość państw. Nawet takie kraje jak Chińska Republika Ludowa i Indie kalendarze urzędowe dostosowują do systemu gregoriańskiego. Mimo, że mają one inne systemy kalendarzowe, które nie współgrają z kalendarzem gregoriańskim.
Kalendarz zmieniał też swoją użyteczność. Kiedyś niezbędny był tylko kronikarzom i władcom do zaznaczania i świętowania istotnych wydarzeń dla ich dworów. Reszta ludzi nie miała w ogóle pojęcia, o tym w którym roku żyją. Dla nich ważne były tylko powtarzające się pory roku, które wyznaczały rytm w ich pracy i życiu. Dzisiaj nie wyobrażamy sobie dnia bez znania roku i dokładnej daty, którą mamy. Ilość ludzi używających kalendarza się odwróciła. Dziś bardzo niewielki odsetek ludzi nie korzysta kalendarza. Dlatego każdy producent kalendarzy książkowych powie nam jak doskonały jest to zarobek.
Od tego czasu odmienny stawał się jednak tylko wygląd i sposób używania kalendarza. Dalej obowiązuje nas kalendarz gregoriański, który okazał się tak bardzo precyzyjny, że nie musimy wnosić do niego w ogóle poprawek. Zmienia się więc przede wszystkim oprawka i nośnik kalendarza, który zmieniał się od skóry i papieru do ekranu i komputera.
W Polsce pierwsze kalendarze produkowano jeszcze przed zmianą systemu, były więc to kalendarze juliańskie. Najstarszy drukowany polski kalendarz został zrobiony w 1474 roku w Krakowie i do dziś pozostaje przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej. Nie było to oczywiście coś takiego jak nasze obecne kalendarze książkowe, tylko kalendarz astrologiczny. Współczesny człowiek widziałby go jako jakiś zaskakujący rysunek techniczny albo obraz.
Sposób odliczania dni, tygodni i lat, który teraz stosuje się w naszych kalendarzach powstał na mocy bulli papieskiej napisanej przez papieża Grzegorza XIII. Zastąpił on kalendarz Juliański, w nim rok był o 11 minut dłuższy.
